عملکرد،کاربردوجزئيات انواع مانيتورها

 

مانيتور از جمله قطعاتي است که توجه کافي به استاندارد هاي آن از مهمترين اصول ايمني کار و Ergonomics است. اين بخش از کامپيوتر در صورت عدم رعايت استاندارد هاي متعارف مي تواند اثرات زيان بخش جبران ناپذيري بر روي کاربران و همچنين محيط زيست داشته باشد.

مانيتور هاي متعارف به طور کلي به چند دسته تقسيم بندي مي شوند:

1- مانيتورهاي CRT (Cathode Ray Tube)

2-مانيتورهاي LCD (Liquid Crystal Display)  

3- مانيتورهاي DLP (Digital Light Processing)

4- مانيتورهاي LCOS (Liquid Crystal Over Silicone)

هر کدام از انواع مانيتورهايي مذکورخود به انواع مختلفي تقسيم بندي مي شود که بدليل تخصصي شدن مبحث از بيان آنها صرفنظرمي شود.

تمامي صفحات مانيتور ها از تعداد زيادي نقاط ريز به نام پيکسل تشکيل شده اند که هر پيکسل متشکل از سه نقطه رنگي است و با استفاده از اين نقاط تمامي رنگهايي را که کاربردر صفحه مانيتور مي بينيند نشان داده مي شوند.

 

تفاوت بين مانيتورهاي CRT ، LCD ، DLP و LCOS در چيست:

الف ): مانيتورهاي CRT (Cathode Ray Tube) :

اين مانيتورها به مانيتورهاي CRT يا مانيتورهاي لامپ اشعه کاتوديک يا مانيتورهاي مجهز به تفنگ کاتدي مشهور هستند. در اين مانيتورها سه تفنگ الکتروني با رنگ هاي قرمز، سبز و آبي وجود دارد که الکترون ها را با سرعت به پشت صفحه نمايش پرتاب مي کند. سطح داخلي صفحه نمايش به يک ماده فسفري آغشته شده است که در اثر برخورد الکترونها به يک نقطه از اين سطح فسفري، با سوختن فسفرها از آن نور منعکس مي شود.

در واقع هر يک از نقطه ها در سطح داخلي صفحه نمايش از قطعه فسفري قرمز، سبز و آبي تشکيل مي شود. هريک از تفنگ هاي الکتروني فقط قطعه متناظر با خود را مورد هدف قرار مي دهد که با برخورد شعاع الکتروني نوري به همان رنگ از آن منعکس مي شود. مدار کنترل کننده نمايشگر بسته به رنگ نقطه هاي متن يا تصويري که قرار است نمايش داده شود در زمانهاي مناسب شعاع الکتروني هريک از تفنگ ها را خاموش يا روشن مي کند. در اثر ترکيب رنگ ها شعاع هاي نوراني منعکس شده از هر نقطه، آن نقطه را به يک رنگ خاص در مي آيد که با ترکيب حالت هاي مختلف خاموش و روشن کردن اين سه شعاع الکتروني و تنظيم شدت روشنايي مي توان رنگ هاي بيشتري توليد کرد.

 

ب ): مانيتورهاي LCD (Liquid Crystal Display) :

تکنولوژي LCD   يا کريستال مايع از زماني در حدود يک دهه قبل براي اولين بار براي استفاده در کامپيوتر هاي قابل حمل (Laptop) پا به عرصه ظهور گذاشت.

صفحات نمايش کريستال مايع از طريق گير انداختن يک محلول کريستال مايع بين دو جام شيشه اي پلاريزه شده کار مي کنند. کريستالهاي مايع مي توانند از طريق اعمال يک ولتاژ الکتريکي تحت تاثير قرار مي بگيرند و از اين طريق به نور اجازه عبور کردن را بدهند يا از عبور آن جلوگيري کنند. با کنترل دقيق محل و نوع طول موجي که امکان عبور دارد مي توان رنگ هاي مختلف را توليد کرد و تصوير مورد نظر را ساخت.

در واقع در تکنولوژي LCD که يک فناوري انتقالي (Transmissive) به حساب مي آيد نمايشگر به اين ترتيب عمل مي کند که به مقادير مختلفي از نور سفيد پشتي (Backlight) با شدت ثابت         &n bsp;         &n bsp;  (Fixed-Intensity) اجازه مي دهد تا از ميان يک فيلتر فعال عبور کند. عناصر قرمز، آبي و سبز يک پيکسل از طريق فيلتر سازي ساده نور سفيد بدست مي آيد. يک مانيتور LCD داراي تعداد ثابتي از سلولهاي کريستال مايع است و مي تواند تنها يک وضوح را با اندازه تمام صفحه با استفاده از يک سلول براي هر پيکسل نمايش دهد.

 

ج ): مانيتورهاي DLP (Digital light processing) :

اين تکنولوژي که به DLP يا پردازش نور ديجيتالي معروف است نوعي تکنولوژي روشن نمايي ديجيتالي و توسعه يافته است که در آن از آينه هاي ريزي استفاده مي شود تا نور منعکس شود. DLP با کج کردن آينه ها در مسير لنز يا به طرف خارج از اين مسير تصوير را مدوله مي کند. بنابراين يک تکنولوژي انعکاسي (Reflective) است.

 

در واقع در اين تکنولوژي سيگنالي که ازکامپيوتر به يک پرژکتور DLP ارسال مي شود توسط نور انعکاس يافته از وسيله (Digital micromirror) بر روي صفحه منعکس مي شود. در اين تکنولوژي DMD متشکل از هزاران آينه است که هر کدام معرف پيکسلي هستند که به تراشه اي متصل است. تراشه به عنوان بانکي از سوئيچها عمل مي کند که براي هر آينه يک سوئييچ دارد. اين سوئيچ ها در پاسخ به سيگنال ديجيتالي، آينه ها را مي چرخانند تا خود را را از طريق يک لنز پرژکتور براي ساخت تصوير منعکس کنند. فن آوري پرژکتورهاي DLP جديدتر از پرژکتورهاي LCD است.

 

د ): مانيتورهاي LCOS (Liquid crystal over Silicone) :

اين تکنولوژي را تکنولوژي موسوم به LCOS يا کريستال مايع روي سيليکون مي نامند. اين تکنولوژي مي تواند تصاوير زيبايي را ارائه دهد که به راحتي ميتواند تکنولوژي هاي قبلي را پشت سر بگذارد.

اين تکنولوژي را مي توان ترکيبي از LCD و DLP تصور نمود. LCOS يک تکنولوژي انعکاسي است که در آن عوض آينه هاي منفرد از بلورهاي مايع استفاده مي کند که روي سطح آينه منعکس کننده قرار مي گيرند. وقتي کريستالهاي مايع باز وبسته مي شوند نور يا از روي آينه زير بازتابانده مي شود يا جلويش گرفته مي شود. اين امر نور را مدوله مي کند و تصوير ايجاد مي شود. پرژکتورهاي LCOS از سه تراشه LCOS استفاده مي کنند که هر کدام نور را در کانالهاي قرمز و سبز و آبي مدوله مي کنند. در اين نمايشگر ها تصوير بسيار عالي است و لبه پيکسل ها در مقايسه با لبه هاي زبر ريز آينه هاي در DLP هموارتر است و تصوير ايجاد شده ظاهري طبيعي تر و ظريف تر دارد.

معرفي استانداردهاي متعارف در مانيتورها:

1. استاندارد FCC :

FCC (Federal Communications Commission) يک موسسه آمريکايي است که توسط   (Communications Act of 1934) تاسيس شده. اين موسسه روابط مخابرات بين ايالتي و جهاني راديو، تلفن، تلگراف و ارتباطات راه دور را تنظيم مي کند. استاندارد FCC دستورالعمل هايي در زمينه تداخل فرکانسهاي راديويي دارد که در ايجاد دستگاهايي که به نوعي ايجاد فرکانسهاي راديويي مي نمايند لازم الاجراست. اين استانداردها طوري در نظر گرفته شده اند که حفاظت لازم در برابر تداخلات زيان آور اين گونه دستگاه ها فراهم گردد. اين تداخلات ممکن است براي ارتباطات راديويي مضر باشند و به طور مثال در کار راديو و تلوزيون تداخلاتي ايجاد کنند.

2. استاندارد IC :

اين استاندارد که توسط شوراي اختياري کنترل تداخل تجهيزات داده اي و ماشينهاي اداري الکتريکي تنظيم گرديده يک استاندارد کانادايي است و مقرراتي را در ارتباط با تداخل دستگاه هاي جانبي بيان مي کند. اين استاندارد به منظور جلوگيري از تداخل راديويي در محل استقرار دستگاه در نظر گرفته شده.

3. استاندارد MPRII :

اين استانداردکه استانداردي اختياري است توسط شرکت تحقيقاتي صنايع انفورماتيک سوئد ايجاد شده و قوانيني را جهت کاهش ميدانهاي مغناطيسي و الکتريکي که از مانيتورهاي CRT منتشر مي شود وضع نموده است. ازجمله اين تشعشع ها VLF (Very Low Frequency radiation) است که تشعشعات الکترومغناطيسي با فرکانسهاي در محدوده تقريبي 300 هرتز تا 30000 هرتز يا 30 کيلو هرتز مي باشد که از اين مانيتورها منتشر مي شود. MPR-II در سال 1987 ايجاد شده و در سال 1990 آن را به روز شده و استاندارد MPR 1990 را به عنوان استاندارد تعريف شده بمنظور سنجش ميزان تشعشعات از دستگاه هائي نظير مانيتور معرفي کرد. البته اين استاندارد تنها مربوط به ميدان هاي الکتريکي و مغناطيسي است و اشعه ايکس را که توسط لامپ تصوير مانيتور ها ايجاد مي شود را شامل نمي شود.

4. استاندارد Energy Star :

اين استاندارد اولين مرتبه توسط شرکت EPA (Environmental Protection Agency) در 17 ژوئن 1993 ارائه گرديد. استاندارد Energy Star به منظور توليد و استفاده از کامپيوتر هاي شخصي با هدف بهينه سازي مصرف انرژي ارائه شد. طبق اين استاندارد مصرف انرژي کامپيوترها و مانيتورها بايد در پايين ترين وضعيت ممکن به کمتر از 30 وات تنزل يابد.

5. استاندارد TCO :

استاندارد TCO (The Swedish Confederation of Professional Employers) يا تکو به معني اتحاديه تخصصي کارفرمايان کشور سوئد است که براي ميزان تابش و تشعشعات مجاز نمايشگر ها و ادوات مختلف کامپيوتر ها در نظر گرفته شده. اين استاندارد از استاندارد MPRII و همچنين MPR 1990 جديدتر است و علاوه بر ميدان هاي الکتريکي و مغناطيسي، اشعه ايکس را که توسط لامپ تصوير مانيتور ها ايجاد مي شود را نيز شامل مي شود. اين استاندارد ابتدا با عنوان TCO92 ارائه شده بود که تنها براي مانيتورها قوانيني را وضع کرده بود. سپس TCO95   ارائه شد که علاوه بر مانيتور به قطعات ديگر کامپيوتر هم توجه شده بود. اکنون استاندارد TCO99 تکميل کننده دو استاندارد قبلي است که دامنه کاربرد آن افزايش يافته و مقررات آن نيز کمي سخت تر شده است. در اين استاندارد علاوه بر تشعشعات اثرات زيست محيطي نيز در نظر گرفته شده.

البته با وجود اين استاندارد ها نمي توان گفت که کار کردن با مانيتورها هيچ گونه ضرري براي کاربران ندارد چون در هر حال نمي توان به طور کامل از ايجاد امواج و تشعشعات مضر جلوگيري کرد ولي مي توان با رعايت استاندارد هاي متعارف اثرات زيانبار آنها را تا حد قابل قبولي کاهش داد.

در واقع اين استاندارد ها سلامتي کامل کاربران را تضمين نمي کند ولي به عنوان وسيله شناسايي نمايشگر هاي کم خطر کاربرد دارد. از آن جايي که اغلب توليد کنندگان نمايشگر ها مدعي رعايت استاندارد ها در نمايشگر خود هستند بهتر است خودتان از وجود اين استاندارد ها اطمينان حاصل کنيد.

دو روش براي آگاهي از وجود استاندارد هاي تشعشعات در مانيتور هاي CRT وجود دارد:

روش اول: يک نسخه فيلم راديولوژي مخصوص عکس برداري از دندان تهيه مي کنيم ودقت مي کنيم که فيلم خام باشد. سپس بدون اينکه فيلم را از پوشش محافظ خود خارج کنيم فيلم و محافظ آن را با نوار چسب به وسط صفحه نمايش مانيتورمي چسبانيم. نمايشگر را روشن کرده و يک تصوير واضح و روشن از يک بازي يا برنامه را به نمايش در مي آوريم، به طوري که تصوير ثابت باشد و حرکت نکند. (بايد دقت کنيم که محافظ مانيتور (Screen saver) و تنظيم هاي صرفه جويي مصرف برق سيستم عامل در بخش (Power Management) مانيتور خاموش باشند تا مانيتور تا زماني که فيلم را از آن جدا کنيد روشن و فعال باقي بماند.) بعد از گذشت دو ساعت فيلم را از صفحه نمايش جدا مي کنيم و بدون خارج کردن از پوشش محافظ آن را به يک راديولوژي مي دهيم تا آن راظاهر کند. در اين زمان اگر فيلم راديولوژي نور ديده باشد و خراب باشد نشانگر اين است که مانيتور فوق داراي استاندارد هاي لازم نيست و داراي تشعشعات زياد و خطرناک است. ولي اگر فيلم راديولوژي نور نديده باشد در اين صورت مي توان گفت که مانيتورداراي استاندارد لازم است.

روش دوم: يک نوار کاغذي به طول 10 سانتي متر و عرض 1 سانتيمتر را به آب کلم قرمز آغشته مي کنيم و مي گذاريم خوب خشک شود. پس از خشک شدن آن را به وسيله نوار چسب به کناره صفحه نمايش در بخشي که لبه تصويرها تشکيل مي شودمي چسبانيم. پس از گذشتن 30 ساعت کار با مانيتور نوار کاغذي را جداکرده و رنگ دو طرف نوار کاغذي را با هم مقايسه مي کنيم. اگر سَمتي که به صفحه نمايش مانيتور چسبيده بود سفيد و بي رنگ يا کمرنگ تر شده باشدنشاندهند?آن است که کاربردر معرض تابش هاي خطرناک اشعه ماورا بنفش قرار دارد.

مانيتورهاي LCD و مانيتورهاي CRT هر کدام معايب و مزايايي دارند که هر کدام براي کارايي بخصوص خود دارند. البته براي کاربراني که از مانيتور به طور مداوم استفاده مي کنند و بطور معمول ساعات زيادي را در جلوي مانيتور مي گذرانند و به آن نگاه مي کنند استفاده از مانيتورهاي LCD توصيه مي گردد چون در مانيتور هاي LCD خبري از بسياري از تشعشعات موجود در مانيتورهاي CRT نيست.

مانيتورهاي DLP و مانيتورهاي LCOS در حال حاضر قيمتهايي بسيار بالا دارند. در ضمن مانيتورهاي LCOS با اين که داراي تصويرهايي بسيار واضح تر نسبت به مانيتورهاي ديگر هستند بدليل حجم زياد و قيمت بالا هنوز متداول نشده اند و تکنولوژي آن جديد هستند. اين استاندارد ها حداقل استاندارد هايي است که يک مانيتور مناسب بايد دارا باشد تا بتواند از اثرات مخرب قطعات مختلف بر کاربران بکاهد.

نمایشگرهای LCD

اولين نمايشگرها ( مانيتورهاي مبتني بر متن ) بمنظور استفاده در کامپيوترهاي شخصي در سال 1970 ، ارائه گرديدند. از سال 1970 تاکنون، مدل ها ي متفاوتي از مانتيتورها با بهره گيري از تکنولوژي هاي متفاوت و ارائه قابليت هاي مختلف ، توليد و عرضه شده اند . مانيتورهاي ) CRT ( Cathod Ray Tube و مدل هاي متفاوت LCD ) Liquid ( Crystal display ، نمونه هائي از مانيتورهاي ارائه شده طي ساليان گذشته و اخير مي باشند. در اين مقاله قصد داريم به برخي از پرسش هاي متداول در زمينه انتخاب يک مانيتور پاسخ داده و از اين رهگذر با ضوابط انتخاب صحيح يک مانيتور بيشتر آشنا شويم .در ابتدا لازم است با برخي اصطلاحات مرتبط با مانيتور که در اين مقاله از آنان استفاده شده است ، آشنا شويم .

از سال 1970 که اولين نمايشگر ها ( مانيتور های مبتنی بر متن ) برای کامپيوتر های شخصی عرضه گرديند، تاکنون مدل های متفاوتی مطرح و عرضه شده است:

- شرکت IBM در سال 1981 مانتيورهای CGA)Color Graphic Adapte) را معرفی کرد. مانتيورهای فوق قادر به نمايش چهار رنگ با وضوح تصوير 320 پيکسل افقی و 200 پيکسل عمودی می باشند.

- شرکت IBM در سال 1984 مانيتورهای EGA)Enhanced Graphiv Adapter) را معرفی کرد. مانيتورهای فوق قادر به نمايش شانزده رنگ و وضوح تصوير 350 * 640 بودند.

- شرکت IBM در سال 1987 سيستم VGA)Video Graphiv Array) را معرفی کرد. مانيتورهای فوق قادر به نمايش 256 رنگ و وضوح تصوير 600 * 800 بودند.

- شرکت IBM در سال 1990 سيستم XGA)Extended Graphics Array) را معرفی کرد. سيستم فوق با وضوح تصوير 600*800 قادر به ارائه 8/ 16 ميليون رنگ و با وضوح تصوير 768 * 1024 قادر به نمايش 65536 رنگ است .

اغلب صفحات نمايشگر که امروزه در سطح جهان عرضه می گردند ، UXGA)Ultra Extended Graphics Array) استاندارد را حمايت می نمايند. UXGA قادر به ارائه 8 / 16 ميليون رنگ با وضوح تصوير 1200 * 1600 پيکسل است .

يک آداپتور UXGA اطلاعات ديجيتالی ارسال شده توسط يک برنامه را اخذ و پس از ذخيره سازی آنها در حافظه ويدئوئی مربوطه ، با استفاده از يک تبديل کننده " ديجيتال به آنالوگ " آنها را بمنظور نمايش تبديل به سيگنال های آنالوگ خواهد نمود. پس از ايجاد سيگنال های آنالوگ ، اطلاعات مربوطه از طريق يک کابل VGA برای مانيتور ارسال خواهند شد.

 

اصطلاحات

Aperture Grille : در تکنولوژي فوق ، بمنظور ايزوله نمودن پيکسل ها بصورت افقي از مجموعه اي سيم هاي عمودي استفاده مي گردد.مانيتورهائي که از تکنولوژي فوق استفاده مي نمايند، داراي شفافيت و وضوح تصوير مناسبي مي باشند. پيکسل ها با توجه به ماهيت خطوط پويش استفاده شده بمنظورنگاشتن تصوير، بصورت عمودي از يکديگر متمايز مي گردند.

Aspect Ratio : نسبت پهناي تصوير به ارتفاع را مي گويند و براي اکثر مانيتورهاي موجود ، 3 : 4 مي باشد .

Asset Control : ويژگي فوق، باعث صرفه جوئي در زمان بمنظور رديابي مانيـتورها در شبکه مي گردد. در صورتيکه مانيتور داراي ويژگي فوق بوده و از آن بهمراه نرم افزارهاي ضروري در شبکه استفاده گردد ، امکان بازيابي اطلاعات لازم بمنظور رديابي مانيتورها ، فراهم مي گردد.( شماره سريال مانيتور ، مدل و ... ) . اطلاعات فوق، براي مديران شبکه بسيار مفيد خواهد بود .

Bandwidth : سرعت ( بر حسب مگاهرتز ) داده دريافتي توسط مانيتور از پردازنده کارت گرافيک را مي گويند . هر اندازه ميزان سرعت فوق بيشتر باشد ، تصاوير با وضوح و شفافيت بهتري نمايش داده مي شوند ( خصوصا" در موارديکه دقت بالا، انتخاب شده باشد ) .

Color Convergence : پارامتر فوق ، معياري بمنظور سنجش نحوه تلاقي سه تفنگ رنگي ( قرمز ،سبز ، آبي ) درهر پيکسل بوده و وضوح بهتر تصاوير را در صورت همگرائي مناسب ، بدنبال خواهد داشت .

Conventional Tube : متداولترين لامپ استفاده شده در مانيـتورها ،طي ساليان گذشته بوده است . مانيتورهائي که از لامپ تصوير پانزده اينچ و يا بالاتر استفاده نموده اند ، هم اينک درصدد استفاده از صفحات مسطح و يا ساير لامپ هاي تصوير ، مي باشند .

Dot Pitch : يک واحد اندازه گيري بمنظور محاسبه فاصله بين مراکز دو نقطه نوراني با رنگ مشابه بر روي نمايشگر مي باشد .هر اندازه نقاط به يکديگر نزديک باشند ،مقدار پارامتر فوق کمتر شده و تصاوير از وضوح بهتري برخوردار خواهند بود .

Energy Star : استاندارد ارائه شده توسط Environmental Protection Agency )EPA) ، بمنظور توليد و استفاده از کامپيوترهاي شخصي با هدف بهينه سازي مصرف انرژي مي باشد.استاندارد فوق ، اولين مرتبه در 17 ژوئن 1993 ارائه گرديد.مصرف انرژي کامپيوترها و يا مانيتورهائي که از استاندارد فوق تبعيت مي نمايند ، مي بايست در پائين ترين وضعيت ممکن ، به کمتر از30 وات تنزل يابد.

Flat-Screen Color CRT Monitor : مانيتورهائي رنگي که داراي صفحات نمايشگرمسطح مي باشند. نمايشگرهاي مسطح نسبت به نمايشگرهاي غيرمسطح ، علاوه بر ارائه تصاوير با کيفيت مطلوبتر ، کاهش تشعشعات را نيز بدنبال خواهند داشت .

MPR-II : استانداردي بمنظور کاهش انتشار امواج الکترواستاتيک و الکترو مغناطيسي مي باشد . MPR 1990 يا MPR II استاندارد تعريف شده بمنظور سنجش ميزان تشعشعات از دستگاه هائي نظير مانيتور است .

Phosphor : مواد بر روي صفحه که در واکنش به سيگنال توليد شده توسط تفنگ هاي پرتاپ الکترون ، از خود نور ساطع مي نمايند .

Pixel ، از کلمات Picture element اقتباس شده است . پيکسل ها ، نقاط کليدي موجود بر روي صفحات نمايشگر بمنظور ايجاد تصاوير مي باشند .

Pixel Clock Speed : فرکانس و يا سرعت نوشتن پيکسل ها ي مربوط به يک تصوير بر روي صفحه نمايشگر مي باشد. هر اندازه ميزان سرعت فوق بالا باشد ، لرزش تصاوير کمتر خواهد شد.

Refresh Rate : به سرعت پويش و بازنويسي اطلاعات بر روي يک صفحه نمايشگر ، اطلاق مي گردد.در فرکانس هاي بالاتر، با توجه به اينکه پيکسل ها با سرعت بيشتري فعال مي گردند ،لرزش تصاوير کمتر خواهد شد ( مهمترين عامل لرزش تصوير ، کم نوري است ) . به پارامتر فوق ، فرکانس عمودي نيز گفته مي شود .

Resolution : به تعداد پيکسل هاي نمايش داده شده افقي و عمودي بر روي صفحه ، گفته مي شود. هر اندازه ميزان پارامتر فوق افزايش يابد ، امکان نمايش تصاوير بيشتري بر روي نمايشگر بدون ضرورت استفاده از Scrolling ، فراهم مي گردد .

Scan Rate : پارامتر فوق ، سرعت ( بر حسب کيلوهرتز ) ترسيم يک سيگنال خط افقي بر روي نمايشگر را مشخص نموده و هر اندازه مقدار پارامتر فوق بيشتر باشد ، تصاويري واضح تر در دقت هاي بالا ايجاد خواهد شد . به پارامتر فوق ، فرکانس افقي نيز مي گويند .

Shadow Mask : صفحات فلزي بهمراه سوراخ هائي درون آنان که تفنگ الکترون از بين آنان،پرتوهاي الکترون را بمنظور توليد پيکسل ها بر روي نمايشگر ، ارسال مي نمايد .

Stripe Pitch : يک واحد اندازه گيري بمنظور محاسبه فاصله بين مراکز دو نوار با رنگ مشابه که باعث ايجاد يک تصوير بر روي صفحه نمايشگر مي گردد . هر اندازه نوارها ي رنگي به يکديگر نزديکتر باشند ، مقدار پارامتر فوق کاهش و بدنبال آن وضوح تصوير بهبود مي يابد .

Viewing Angles : به زاويه افقي و يا عمودي که کاربر قادر به مشاهده تصاوير بدون کاهش کيفيت رنگ و شفافيت تصوير مي باشد ، اطلاق مي گردد.

 

جايگاه مانيتور

در زمان ارتقاء سيستم ، اکثر کاربران ترجيح مي دهند که مانيتور خود را نگه داشته و از آن همچنان استفاده نمايند . با توجه به اينکه عمر مفيد يک مانيتور بيش از پنج سال برآورد مي شود ، تصميم بر استفاده از مانيتور قبلي در زمان ارتقاء سيستم ،حرکتي منطقي و اصولي است. در صورتيکه مانيتور موجود از نوع پانزده اينچ است که صرفا" قادر به نمايش متن با دقت 800 در 600 ، مي باشد ، استفاده از مانيتور قبلي مي تواند پيامدهاي منفي از بعد کارآئي و بهره وري کاربران را بدنبال داشته باشد . برخي از کاربران در زمان ارتقاء سيستم ، تمايل دارند که مانيتورهاي CRT قبلي خود را به مانيتورهاي LCD مسطح تبديل نمايند . بر اساس آمارهاي موجود ، ميزان فروش مانتيورهاي LCD در سال 2003 براي اولين مرتبه بيش از مانيتورهاي CRT بوده است .

اکثر توليد کنندگان مانيتور، مدل هائي را توليد و عرضه نموده اند که علاوه بر دارا بودن قيمت مناسب از پتانسيل هاي مطلوبي نيز برخوردار مي باشند. از اين نوع مانييتورها مي توان در موارد متعددي استفاده بعمل آورد. Resolution و Refresh Rate در اين نوع از مانتيورها نيز مناسب مي باشد . توليد کنندگان ، علاوه بر عرضه مانيتـورهاي فوق ، اقدام به توليد و ارائه مانيتورهاي حرفه اي تر نيز نموده اند .مانيتورهاي فوق داراي کيفيت بمراتب بالاتري بوده و از پتانسيل هاي بيشتري نظير : کنترل هاي تنظيم تصوير ، پورت هاي USB 2.0 ، گزينه هاي متفاوت ارگونومي ( نظير تنظيم ارتفاع ) و Resolution بالا ، استفاده مي نمايند. برخي از مانيتـورهاي حرفه اي داراي Asset Control بمنظور ارائه تسهيلات لازم در خصوص رديابي مانيتورها در شبکه مي باشند .

گرافيست ها ، معمولا" مانيتـورهاي CRT را به مانيتـورهاي ديگر ترجيح مي دهند، چراکه اين نوع از مانيتورها رنگ ها را واقعي تر نمايش مي دهند. کاربراني که اکثر فعاليت و استفاده آنان ازکامپيوتر مبتني بر متن مي باشد، تمايل بيشتري به استفاده از مانيتورهاي LCD را دارند ، چراکه محدوده ( مرز) پيکسل ها در مانتيتورهاي LCD ، بدرستي تعريف و رعايت مي گردد ( در صورت تمرکز بر روي حروف ، وضعيت نمايش مطلوب خواهد بود ) . استفاده کنندگان از بازيهاي کامپيوتري نيز مانيتـورهاي CRT را ترجيح مي دهند ، چراکه فرآيند ترسيم مجدد صفحات در مانيتورهاي LCD ، با کندي بيشتري انجام مي شود ( مشاهده دنباله اي از يک تصوير گرافيکي و يا وجود شبحي از تصوير قبلي ) .

 

ويژگي ها ي مهم

از مهمترين ويژگي هاي مرتبط با مانيتورهاي LCD ، مي توان به موارد زير اشاره نمود :

Native Resolution : با توجه به اينکه مانيتورهاي LCD از يک ماتريس مشتمل بر سلول، بمنظور نمايش تصاوير استفاده مي نمايند، داراي يک Resolution ثابت ( ذاتي ) بوده که در آن Resolution کيفيت تصوير در بهترين وضعيت خود خواهد بود. يک مانيتور پانزده اينچ LCD ، داراي يک Native Resolution معادل 1024 در 768 مي باشد .اين در حاليست که اکثر مانيتـورهاي هيفده ، هيجده و نوزده اينج از يک Native Resolution معادل 1280 در 1024 ، استفاده مي نمايند. درصورتيکه تنظيم مانيتور پايئن تر ازNative Resolution انجام شود،تصاوير به نمايش درآمده ، حالت طبيعي خود را از دست مي دهند( مات و کدر ) ، چراکه نمايشگر صرفا" بخشي از پيکسل هاي مربوطه به خود را استفاده نموده و بمنظور نمايش تصوير در صفحه ، Scale خود را افزايش خواهد داد. با اينکه تکنولوژي هاي Scaling در طي ساليان اخير بهبود پيدا يافته اند ،ولي نتايج همچنان غيرمطلوب مي باشد( عدم رضايت کاربران ) . در موارديکه Native Resolution مانـيتورهاي LCD ، پاسخگوي تمامي نيازهاي استفاده کننده مي باشد ، انتخاب آنان منطقي خواهد بود.

Viewing Angle : با توجه به اينکه در مانيتـورهاي LCD ، نور از طريق کريستال هاي مايع در نمايشگر عبور داده مي شود، زمانيکه مستقيما" در مقابل آنان ايستاده باشيم ، بهترين وضعيت نمايش را مشاهده خواهيم کرد. در صورتيکه زاويه مشاهده خود را تغيير دهيم ( حرکت به گوشه ها و يا بالا و پائين ) ، ميزان تابناکي نور افت خواهد کرد . موضوع فوق ، يکي از دلايل ترجيح مانتيورهاي CRT به مانيـتورهاي LCD توسط گرافيست ها و کاربراني است که حجم عمده فعاليت آنان گرافيک مي باشد . ساير کاربران ، مي توانند با وضعيت فوق، مدارا نمايند.

Viewing Angle يک مانتيور LCD ( بر حسب درجه اندازه گيري مي شود ) ، نشاندهنده قدرت انعطاف در مقابل حرکت و جابجا شدن بين گوشه ها ، پائين و يا بالاي مرکز نمايشگر بدون ازدست دادن کيفيت تصويرمي باشد. تاکنون هيچگونه روش استانداري براي اندازه گيري Viewing Angle ايجاد نشده است .اعداد اعلام شده توسط توليدکنندگان بر مبناي يک استاندارد واحد نبوده و صرفا" مي تواند معياري در بين مانتيورهاي توليد شده توسط يک توليد کننده باشد . بهترين روش قضاوت در رابطه با Viewing Angle يک مانيـتور ، مشاهده مستقيم مانيتور و بررسي عملي آن مي باشد . در اين راستا مي توان برخي از مدلهائي را که از يک حداقل مشخص شده ، پائين تر مي باشند را حذف و عملا" آنان را بررسي نکرد . يکي از پارامترهاي مهم در انتخاب مانيتـورهاي بزرگ ، دامنه و محدوده Viewing Angle مي باشد .مثلا" يک مدل پانزده اينچ ، ممکن است صرفا" توسط يک کاربر استفاده گردد که وي نيز مستقيما" در مقابل مانيتـور قرارگرفته و از آن استفاده مي نمايد.بنابراين در صورتيکه مقدار Viewing Angle معادل 120 درجه و يا بيشتر باشد، نياز کاربران مرتفع خواهد شد. در مانيتورهاي هيفده اينچ و يا بالاتر ،حداقل زاويه ديد 150 درجه پيشنهاد مي گردد.اغلب کاربران اين نوع مانيتورها تمايل دارند که از مانيتور بصورت مشترک استفاده نمايند ( خصوصا" در موارديکه بصورت گروهي بر روي يک پروژه و يا تمرين کار مي شود ) .

يکي از عوامل موثر در Viewing Angle ، تکنولوژي استفاده شده در رابطه با پيکسل ها است . در مانـيتورهاي هيجده اينچ LCD و بالاتر ، از جديدترين فنآوري در ارتباط با پيکسل ها استفاده شده که افزايش زاويه ديد( مشاهده ) را بدنبال خواهد داشت . در مانيتورهاي پانزده اينچ LCD ، توليد کنندگان از پانل هاي ارزان قيمت استفاده نموده که باعث کاهش زاويه ديد مي گردد . در تعداد زيادي از مانيتورهاي LCD جديد ، امکان چرخش و يا تنظيم نمايشگر وجود داشته و همين موضوع باعث بهبود و پوشش زاويه ديد بهتري مي گردد .

Contrast : پارامتر فوق ، تفاوت دانسيته نور بين روشنترين رنگ سفيد و تيره ترين رنگ مشکي را که يک مانيـتور LCD قادر به توليد آنان مي باشد را نشان مي دهد . در اين رابطه پيشنهاد مي گردد که مانيتوري با نسبت 1 : 400 و يا بهتر از آن ، انتخاب گردد .

Brightness : پارامتر فوق ، حداکثر ميزان نوري که از يک صفحه نمايشگر بمنظور نمايش "سفيدمحض" ساطع مي گردد را نشان مي دهد (ارسال تشعشعات در هر متر مربع ( cd/m2 ) ) . تقريبا" تمامي مانيـتورهاي LCD ، داراي Brightness معادل دويست و پنجاه cd/m2 و يا بيشتر مي باشند . ( مانيتورهاي CRT داراي Brightness معادل يکصد مي باشند) .

ديجيتال در مقابل آنالوگ : در صورتيکه بر روي سيستم يک کارت گرافيک با خروجي ويدئو ديجيتال نصب شده باشد ، مي توان از يک LCD که داراي ورودي ديجيتال مي باشد ، استفاده نمود . در چنين حالتي ضرورتي به تبديل آنالوگ به ديجيتال و برگشت مجدد ، وجود نداشته و کيفيت تصوير بمراتب بهتر خواهد بود .در صورتيکه کارت گرافيک نصب شده بر روي سيستم داراي يک پورت DVI نمي باشد ، مي توان با توجه به امکان ارتقاء و يا تعويض سيستم در آينده ، يک مانيتور ديجيتال LCD را انتخاب نمود.

ويژگي مهم مانيتورهاي CRT

مانيتورهاي CRT از دو نوع تکنولوژي لامپ تصوير استفاده مي نمايند : Shadow mask و يا Aperture grille . در مانيتورهاي قديمي CRT از تکنولوژي shadow mask استفاده شده است . استفاده از تکنولوژي فوق ، همچنان نيز متداول مي باشد .Aperture grille ، تکنولوژي ديگر در رابطه با لامپ تصوير بوده که شفافيت و وضوح تصوير بمراتب بهتري را ارائه مي نمايد. در نمايشگرهاي مسطح که از تکنولوژي فوق استفاده مي گردد ، انعکاس نور کاهش مي يابد.

 

مانيتورهاي Aperture grille از تکنولوژي پيشرفته stripe pitch استفاده مي نمايند. در اين تکنولوژي ، فاصله بين Strip هاي مجاور با رنگ مشابه که يک تصوير بر روي نمايشگر را ايجاد مي نمايند بر حسب ميليمتر اندازه گيري مي گردد. مانيتورهاي Shadow mask از تکنولوژي قديمي dot pitch استفاده مي نمايند. در تکنولوژي فوق ، فاصله بين نقاط مجاور با رنگ مشابه بر حسب ميليمتر اندازه گيري مي گردد. با توجه به ماهيت متفاوت دو تکنولوژي فوق ، نمي توان آنان را مستقيما" با يکديگر مقايسه نمود. در هر دو تکنولوژي ، هر اندازه ميزان فاصله محاسبه شده کمتر باشد ( dot pitch و يا stripe pitch ) ، کيفيت تصوير بنمايش درآمده بهتر خواهد بود. در حال حاضرمانيتورهائي که از تکنولوژي Shadow mask استفاده مي نمايند، داراي حداقل dot pitch معادل بيست و شش صدم ميليمتر و حداکثر چهل و يک صدم ميليمتر مي باشند. مانيتـورهائي که از aperture grille استفاده مي نمايند ، داراي حداقل strip pitch معادل بيست و پنج ميليمتر مربع و حداکثر سي و يک صدم ميليمتر مي باشند .

تکنولوژي Aperture grille از مجموعه اي سيم هاي نازک که بصورت عمودي در مجاورت يکديگرقرار گرفته اند ، بمنظور ايزولاسيون پيکسل ها بصورت افقي ، استفاده مي نمايد . پيکسل ها با توجه به ماهيت خطوط پويش استفاده شده بمنظور نگاشتن تصوير ، از يکديگر مجزا مي گردند. بمنظور استقرار مناسب سيم هاي عمودي در يک Aperture grille تراز شده توسط لامپ تصوير ، از يک و يا دو سيم کاهنده ، استفاده خواهد شد. تکنولوژي Aperture grille داراي مزاياي زير است :

الکترون بيشتري را فراهم نموده و در يک تصوير بزرگ، contrast بهتري را شاهد خواهيم بود .

resolutionعمودي در مانيتورهائي که از تکنولوژي فوق استفاده مي نمايد،متاثر از فضاي عمودي pinholes (سوراخچه ها ) نمي باشد .

تکنولوژي فوق ، داراي استعداد بمراتب کمتري نسبت به Shadow mask ،بمنظور warping ناشي از حرارت است .

از مهمترين ويژگي هاي مرتبط با مانيتورهاي CRT ، مي توان به موارد زير اشاره نمود :

نوع لامپ تصوير : نمايشگرهاي CRT که از تکنولوژي Shadow mask استفاده مي نمايند،داراي يک صفحه فلزي مشبک با حفره هاي کوچکي بمنظور فيلتر نمودن الکترون هاي منحرف شده ( هرز) و تمرکز اشعه الکترون بمنظور روشن نمودن فسفرهاي درون لامپ مي باشند .در اکثرمدل هاي ارزان قيمت که از تکنولوژي فوق استفاده مي نمايند ، نمايشگر داراي يک سطح انحناء مي باشد. مانيتورهاي مسطحي که از تکنولوژي فوق استفاده مي نمايند، نيز بتدريج متداول شده و در اختيارمتقاضيان قرار گرفته شده است . با توجه به اينکه مانيتـورهاي CRT ، خطوط مستقيم را بخوبي تفسير و نمايش مي دهند ، استفاده از آنان بمنظور کاربردهائي نظير ترسيم و نقشه کشي مناسب مي باشد . مانيتورهاي فوق ، متن را نيز بخوبي نمايش داده و استفاده از آنان در ادارات و موسسات براي کاربردهاي عمومي، مناسب مي باشد .

در نمايشگرهاي CRT که از تکنولوژي Aperture grille استفاده مي نمايند ، پرتوهاي الکترون از طريق يک آرايه شامل سيم هاي عمودي نازک ، ارسال مي گردد .grille (ديواره مشبک) ، توسط يک و يا دو سيم که باعث ايجاد يک خط ضعيف در پائين و يا بالاي يک صفحه سفيد ( يک سوم آن ) مي گردد ، حمايـت مي شود.تمامي مانيـتورها ئي که از تکنولوژي Aperture grille استفاده مي نمايند ،داراي يک صفحه مسطح بوده و قيمت آنان در مقايسه با نمايشگرهاي Shadow mask نيز بيشتر مي باشد. کيفيت تصاوير ، نور و رنگ در مانيتورهائي که از تکنولوژي Aperture grille استفاده مي نمايند ، بسيار مناسب بوده و گزينه اي ايده آل براي کاربراني مي باشند که از گرافيک استفاده مي نمايند .

نقطه در اينچ : dot pitch و stripe pitch، بهترين شاخص بمنظور بررسي کيفيت تصوير مانيتور نمي باشند. Dot Pitch ، فاصله بين دو فسفر با رنگ مشابه بر روي يک مانيتور CRT از نوع Shadow mask مي باشد . در مقابل ، لامپ هاي تصوير با تکنولوژي Aperture grille به يک Stripe pitch استناد نموده که فاصله افقي بين دو نوار با رنگ مشابه از فسفر مي باشد. توليد کنندگان نمايشگرهاي Shadow mask ، دربرخي موارد شاخصي با نام dot pitch افقي را نيز اعلام نموده که فاصله بين دو ستون از نقاط با رنگ مشابه مي باشد. مقدار فوق ، کمتر از dot pitch قطري است .تقريبا" تمامي مانيـتورهاي فعلي داراي dot pitch و يا stripe pitch قابل قبول مي باشند ( بيست و هشتم صدم و يا کمتر ) .

اندازه Resolution و Refresh . پارامتر Refresh rate ، نشاندهنده تعداد دفعاتي در ثانيه است که صفحه مجددا" نوشته و يا Redraw مي گردد . در صورتيکه پارامتر فوق داراي مقداري کمتر از هفتاد هرتز باشد ، چشم قادر به تشخيص لرزش نمايشگر خواهد بود . Resolution بالا ، باعث ارائه تصاوير گرافيکي هموار( صاف و بي موج ) و نمايش اطلاعات بيشتر بر روي نمايشگر مي گردد.

تشريح مشخصات

مانيتور، نظير ساير تجهيزات جانبي داراي مدل هاي متفاوت با قابليت هاي مختلف است . قيمت و مشخصات يک مانيتور به تنهائي نشاندهنده کيفيت مانيتور نبوده و مشاهده کيفيت تصاوير و کارآئي مانيتور با توجه به نوع کاربرد آن در عمل ، روشي مطمئن بمنظور انتخاب يک مانيتور است .در مانيتورهاي CRT بموازات افزايش Resolution ، اولا" تصاوير با ابعاد کوچکتري نمايش داده شده و ثانيا" ميزان Refresh rate کمتر خواهد شد. براي اکثر Resolution استفاده شده ، مي توان از Refresh rate معادل 70 هرتز استفاده نمود(پيشگيري از لرزش نمايشگر و خستگي چشم).

 

در مانيتورهاي LCD ، پارامتر Contrast بسيار حائز اهميت بوده و بعنوان يکي از شاخص هاي مهم در ارتباط با کيفيت در نظر گرفته مي شود. محدوده زاويه ديد( مشاهده ) ، يکي ديگر از پارامترهاي مهم در زمان انتخاب يک مانيـتور LCD است ( امکان مشاهده تصاوير نمايشگر از زواياي متفاوت در مقابل مشاهده مستقيم ) .

نمايشگرهايLCD مسطح :

Native Resolution

حداقل : 1024 در 768 ، پيشنهادي : 1024 در 768 تا 1280 در 1024 ، حداکثر : 1280 در 1024 تا 1600 در 1200

زمانيکه تصاوير بر روي يک مانيـتور LCD با Native Resolution پيش فرض نمايش داده شوند ، کيفيت تصاوير مناسب خواهد بود .در اين رابطه مي توان در صورت تمايل ، Resolution را کاهش ( دربرخي حالات ، امکان افزايش آن نيز وجود دارد) داد ، ولي ممکن است تصاوير کيفيت خود را از دست دهند (تصوير مات ) .در صورتيکه نوع استفاده از کامپيوتر بگونه اي است که لازم است Resolution متناوبا" تغيير داده شود ، مي توان از مانتيورهاي CRT استفاده نمود.

اندازه پانل

حداقل : پانزده اينچ ، پيشنهادي : پانزده تا هيجده اينچ ، حداکثر : هيفده تا نوزده اينچ

بر خلاف اندازه لامپ تصوير مانيتورهاي CRT ، اندازه پانل مانيتورهاي LCD ، محدوده قابل مشاهده بهتري را ارائه مي نمايند.در مانيتورهاي CRT ، ابعاد تصوير بصورت قطري اندازه گيري مي شود ( از يک گوشه تصوير به گوشه ديگر ) .

ميزان Contrast

حداقل : 1 : 200 تا 1 : 300 ، پيشنهادي : 1 : 300 تا 1 : 350 ، حداکثر : 1 : 300 تا 1 : 400

Contrast ، پارامتري است که بکمک آن مي توان نحوه نمايش رنگ ها ( توان و قدرت آنان ) را بر روي نمايشگر ، تعيين نمود.هر اندازه Contrast يک مانيتور بيشتر باشد، کيفيت تصاوير بهتر خواهد بود.

زاويه ديد ( Viewing Angle )

حداقل : 120/100الي 140/120 درجه ، پيشنهادي : 120/100 الي 170/170 درجه ، حداکثر : 150/140 الي 170/170درجه

به زاويه افقي و يا عمودي که کاربر قادر به مشاهده تصاوير بدون کاهش کيفيت رنگ و شفافيت تصوير مي باشد ، زاويه ديد گفته مي شود.زمانيکه قصد استفاده از مانيتور LCD بمنظور ايجاد يک Presentation و يا استفاده همزمان توسط بيش از يک کاربر وجود داشته باشد ، اندازه پارامتر فوق ، جايگاه واقعي خود را پيدا مي نمايد.هراندازه ميزان زاويه ديد يک مانيتور بيشتر باشد ، امکان مشاهده تصاوير از زاوياي بيشتر با حفظ کيفيت ، فراهم مي گردد. توليد کنندگان بمنظور اندازه گيري زاويه ديد ، از روش هاي متفاوتي استفاده مي نمايند.پيشنهاد مي گردد براي مقايسه و تصميم نهائي ، مانيتور بطور عملي بررسي گردد.

روشنائي

حداقل : 200 تا 250 ( Cd/m2 ) ، پيشنهادي : 250 تا 350 ( Cd/m2 ) ، حداکثر : 250 تا 350 ( Cd/m2 )

تمامي مانيتورهاي LCD ، داراي روشنائي لازم به ميزان کافي مي باشند .

 

ماتينورهاي CRT :

اندازه لامپ تصوير/فضاي قابل ديد

حداقل : 15 تا 17 اينچ 13.8 الي 16 اينچ ، پيشنهادي : 17 تا 19 اينچ 16 تا 18 اينچ ، حداکثر : 19 تا 22 اينچ تا 18 تا 20 اينچ

فضاي قابل ديد( مشاهده ) ، بيانگر ميزان فضاي قابل مشاهده در صفحه نمايش بوده و بمنظور محاسبه آن ، فاصله بين يك گوشه تا گوشه مقابل ، اندازه گيري مي شود.اندازه لامپ تصوير نيز بصورت قطري محاسبه شده و نشاندهنده ميزان فضاي مورد نياز بمنظور استفاده بر روي يک ميزکار مي باشد .

نوع لامپ تصوير

حداقل : معمولي يا مسطح ، پيشنهادي : معمولي يا مسطح ، حداکثر : مسطح

در مانيتورهاي CRT معمولي، صفحه نمايش داراي انحنا مي باشد . مانيتورهاي CRT مسطح يا Flat ، داراي صفحاتي مسطح بوده که اولا" کيفيت مطلوبتر تصاوير را بدنبال داشته و ثانيا" ميزان تشعشع آنان نيز کاهش مي يابد. لازم است به اين نکته نيز دقت شود که مانيـتورهاي CRT مسطح با پانل هاي مسطح که نام ديگري براي مانيتورهاي LCD است ،نمي بايست اشتباه گرفته شوند.

Dot Pitch(براي مانيتورهاي Shadow Mask)

حداقل : بيست و چهار تا بيست و هشت صدم ميليمتر

پيشنهادي : بيست و چهار تا بيست و شش صدم ميليمتر

حداکثر : بيست و چهار تا بيست و پنجم ميليمتر

Dot Pitch ، پارامتري است که بکمک آن مي توان ،وضوح و کيفيت تصوير را تعيين نمود : هر اندازه ميزان پارامتر فوق کمتر باشد ، تصاوير شفاف تر خواهند بود.

Strip Pitch(براي مانيتورهاي Aperture Grille )

حداقل : بيست و پنج صدم ميليمتر ، پيشنهادي : بيست و چهار تا بيست و پنج صدم ميليمتر، حداکثر : بيست و دو صدم ميليمتر

Strip Pitch همانند Dot Pitch ، پارامتري بمنظور سنجش كيفيت تصوير مي باشد.هر اندازه ميزان پارامتر فوق کمتر باشد ، تصاوير داراي وضوح مطلوبتري خواهند بود .

 

حداکثر Resoluation و Refresh rate

حداقل : 1024*768 در 75 مگاهرتز الي 1280*1024 در 66 مگاهرتز

پيشنهادي : 1280*1440 در 85 مگاهرتز الي 1600*1200 در75 مگاهرتز

حداکثر : 1800*1440 در 80 مگاهرتز الي 2048*1536 در 70 مگاهرتز

در Resolution بالاتر، تصاوير بر روي صفحه نمايش كوچكتر بوده و امکان مشاهده تعداد بيشتري فايل و يا پنجره هاي فعال وجود خواهد داشت . Refresh rate ، به سرعت پويش و بازنويسي اطلاعات بر روي يک صفحه نمايشگر ، اطلاق مي گردد. در موارديکه پارامتر Refresh rate داراي مقداري کمتر از هفتاد مگاهرتز باشد، امکان لرزش صفحه نمايشگر وجود خواهد داشت (آسيب چشم ) .

 

نکاتي دررابطه با تهيه مانيتور (موارد عمومي )

بررسي قبل از انتخاب : مانيتور از جمله تجهيزات سخت افزاري است که پس از انتخاب ، چندين سال در کنار ما بوده و از آن استفاده خواهد شد ، بنابراين لازم است در زمان انتخاب آن بررسي لازم و جامعي صورت پذيرد. انتخاب نامناسب يک مانيـتور مي تواند در درازمدت آسيب جدي را متوجه چشمان کاربر نمايد. در زمان انتخاب يک مانيـتور ، لازم است از ضمانت نامه آن اطمينان حاصل نموده و کيفيت آن بصورت عملي بررسي گردد .

انتخاب يک مانيتور با محدوده ديد مناسب : مانـيتور انتخابي ، مي بايست داراي محدوده ديد قابل قبول و متناسب با نوع نياز کاربران باشد . مانيتورهاي نوزده اينچ CRT و هيفده اينچ CRT داراي محدوده قابل ديد مناسبي در ارتباط با اکثر کاربردها مي باشند .

استفاده از فضاي بيشتر با استفاده از دو مانيتور. در صورتيکه نوع استفاده از کامپيوتر بگونه اي است که ضرورت وجود يک محدوده ديد بيشتر وجود داشته باشد، مي توان از دو مانيتور كوچك در مقابل يك مانيتور بزرگ استفاده نمود. در اين رابطه مي بايست كارت گرافيك داراي پتانسيل ارسال دو تصوير همزمان بر روي دو مانيـتورباشد .بدين ترتيب ،مي توان دو تصوير جداگانه از يك كامپيوتررا بر روي دو مانيتورمشاهده نمود.

استفاده از پورت هاي USB: با استفاده از پورت هاي USB ، مي توان بسادگي و بسرعت تجهيزات جانبي رابه کامپيوتر متصل نمود.در برخي مانيتورها ، تعدادي پورت USB از نوع USB 1.1 يا USB 2 تعبيه شده است .پورت هاي USB 1.1 داراي سرعت انتقال کمتري نسبت به USB 2.0 بوده و از آنان بمنظور اتصال تجهيزاتي نظير صفحه کليد و موس استفاده مي گردد. از پورت هاي USB 2.0 ، مي توان بمنظور اتصال تجهيزاتي نظير رايتر و يا هارد ديسک ها استفاده نمود . ( امکان استفاده از تجهيزات فوق توسط پورت USB 1.1 نيز وجود خواهد داشت ، در چنين موادي سرعت کاهش پيدا خواهد کرد ).

استفاده از مانيتورهاي داراي بلندگو در صورت نياز. استفاده از مانيتورهائي که داراي بلندگو مي باشند ، صرفه جوئي در فضاي ميز کاري شما را بدنبال خواهد داشت. کيفيت صدا در بلندگوهاي فوق ، بسيار بالا نمي باشد . بنابراين در صورتيکه از جمله کاربراني مي باشيد که کيفيت صدا براي شما حائز اهميت است، مي توانيد اين نوع از مانيتورها را انتخاب نکرده و از بلندگوهايي كه داراي Sub Woofer مي باشند ، استفاده نمائيد (قيمت آنان بيشتر از بلند گو هاي معمولي است ) .

 

موارد مرتبط با مانيتورهاي LCD :

انتخاب مانيتورهاي هيفده اينچ با توجه به کاهش قيمت مداوم مانيتورهاي پانزده اينچ . مانيتورهاي هيفده اينچ LCD داراي صفحه نمايش متناسب با اکثر نيازهاي موجود( تجاري ، خانگي ) بوده و قيمت آنان نيز مناسب است.

انتخاب يک مانيتور با زاويه ديد مناسب : به زاويه افقي و يا عمودي که کاربر قادر به مشاهده تصاوير بدون کاهش کيفيت رنگ و شفافيت تصوير مي باشد ، زاويه ديد( مشاهده ) گفته مي شود. عدم وجود استاندارد لازم بمنظور محاسبه زاويه ديد ، باعث شده است که توليد کنندگان اندازه پارامتر فوق را بدلخواه خويش تعريف و مشخص نمايند . در زمان انتخاب يک مانيتور LCD و بمنظور اطمينان از ميزان زاويه ديد ، پيشنهاد مي گردد که توانائي فوق در عمل بررسي گردد.

 

موارد مرتبط با مانيتورهاي CRT :

استفاده از مانيتـورهاي مسطح : .در مانيتورهاي مسطح ، تصاوير با وضوح و کيفيت مطلوبي نمايش داده مي شوند. مانيتور هاي مسطح هيفده و يا نوزده اينچ ، عليرغم اشغال فضاي زياد، داراي شرايط مطلوبي بمنظور استفاده در اکثر موارد مي باشند .

توجه به ميزان برق مصرفي : مانيتورهاي CRT برق بيشتري را نسبت به مانيـتورهاي LCD مصرف نموده و لازم است مانيتوري انتخاب گردد که ميزان برق مصرفي آن کم مي باشد ( تائيديه TCO 99 ) .

توجه به مواد سمي موجود در مانيتور در صورت دورانداختن يک مانيتور : مانيتورهاي CRT داراي چهار

(1816 گرم ) تا شش پوند( 2724 گرم ) سرب و ساير مواد سمي بوده که در صورت عدم بازيافت مناسب مي تواند صدمات جدي رامتوجه محيط زيست نمايد .

انتخاب یک مادربورد

انتخاب مادربرد ، یکی از تصمیمات مهم در زمان تهیه یا ارتقای یک کامپیوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثیر مستقیم بر عملکرد فعلی سیستم ، بیانگر انعطاف سیستم در زمان ارتقا نیز است. قابلیت های فعلی یک کامپیوتر و پتانسیل های ارتقای آن در آینده ، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت .

 امروزه بر روی مادربردها ، پورت‌های پیشرفته ای نظیر( Fireware(IEEE 1394و یا USB 2.0 و حتی کارت های ( تراشه ) صدای 6 کاناله و کنترل های RAID وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقای سیستم  و بدون نیاز به نصب امکانات جانبی دیگر ، استفاده به عمل آورد.
در زمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه کننده ( خریدار ) مطرح می‌شود: مادربردها چگونه با یکدیگر مقایسه می‌شوند؟ پارامترهای سنجش و وزن هر کدام چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاه‌های ذخیره سازی ). معیار انتخاب یک مادربرد چیست ؟ Chip set های یک مادربرد بیانگر چه واقعیت هایی است؟ امکانات یک مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی سیستم به دنبال خواهد داشت؟میزان کارایی و کیفیت یک سیستم تا چه میزان وابسته به پتانسیل های مادربرد است؟ موارد فوق ، نمونه سوالاتی است که  در زمان انتخاب یک مادربرد در ذهن تهیه کنندگان  مطرح می شود. در این مقاله قصد داریم به برخی از پرسش‌های متداول در زمینه انتخاب یک مادربرد پاسخ داده و از این رهگذر با ضوابط و معیارهای انتخاب صحیح یک مادربرد بیشتر آشنا شویم .
جایگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه 3 عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز به نوعی رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله تصمیمات مهمی است که دامنه آن گریبانگیر تجهیزات سخت افزاری دیگر نیز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قدیمی و از رده خارج ( ولو اینکه در حال حاضر پاسخگو نیازها و خواسته ها باشد ) می تواند زمینه بروز مسایل متعددی در ارتباط با ارتقا و افزایش توان عملیاتی کامپیوتر در آینده  را به دنبال داشته باشد . فراموش نکنیم ما کامپیوتر را نه به خاطر خود بلکه به خاطر اجرای برنامه‌ها ( در حال حاضر و آینده )  تهیه می كنیم.
ویژگی های مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد زیر اشاره كرد:
•Chip Set مادربرد ، عملیاتی حیاتی و مهم نظیر روتینگ داده از هارد دیسک به حافظه و پردازنده را انجام و این اطمینان را به وجود می آورد که تمامی دستگاه‌های جانبی و کارت های الحاقی ، قادر به گفت‌وگو ( ارتباط ) با پردازنده هستند. تولیدکنندگان مادربردها ، با افزدون چیپ ست های متفاوت روی مادر برد تولیدی خود نظیر کنترلر RAID و پورت های Fireware ، قابلیت های مادربرد تولیدی خود نسبت به سایر محصولات مشابه را نشان می دهند .
چیپ ست های موجود روی یک مادربرد ، باعث اعمال محدودیت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه  و سایر تجهیزات جانبی دیگر نظیر کارت گرافیک ، کارت صدا و پورت های USB 2.0 می‌شود. ( برخی از امکانات فوق نظیر کارت صدا ، می‌تواند به عنوان پتانسیل های ذاتی همراه مادربرد ارایه شود).  اغلب مادر بردهایی که از یک نوع مشابه Chip set  استفاده می‌كنند، ویژگی های متعارفی  را به اشتراک گذاشته ( به ارث رسیده از Chip set) و کارآیی آنان در اکثرموارد مشابه است. آگاهی از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده IDE ، کارت گرافیک و صدا ، می‌تواند کمک  مناسبی در خصوص انتخاب  مادربرد را ارایه كند (خصوصا در مواردی که از Chip set مشابه استفاده می شود ) .
•پردازنده :تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات  ، فهرست مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد حمایت می‌كند، ارایه می‌كنند. مثلا سوکت 478 برای P4 و سوکت A برای Athlon . در اکثر کاربردهای تجاری ، کاربران تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین 2  پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمی‌كنند در حالی که ممکن است تفاوت قیمت آنان مشهود باشد.به هرحال نوع و سرعت پردازنده ای که می تواند همراه یک مادر برد استفاده شود ، یکی از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است . 
•حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR )Double Date Rate) استفاده می‌كنند. البته هنوز مادر بردهایی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می‌كنند. ( تعداد این نوع از مادربردها اندک است). حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می كند، انتخاب شود . تولید کنندگان مادربرد ،حافظه های DDR را بر اساس  سرعت Clock یا پهنای باند تقسیم می‌كنند. سرعت این نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتیب  از کندترین  به سریعترین نوع ،  به صورت زیر است:
DDR200 ( aka PC1600)  , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200
بردهایی كه از RDRAM استفاده می‌كنند  دارای Chip set   اینتل 850 یا 850E است. این نوع  از حافظه ها ( RDRAM ) می بایست به‌منظور افزایش کارآیی ، به صورت زوج روی مادربرد استفاده شده و اسلات های  خالی توسط  CRIMM تکمیل ( پر) شوند.حافظه‌های RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نیاز برنامه هایی با حجم عملیات سنگین  در ارتباط با حافظه، هستند.( برنامه های ویرایش فیلم های ویدیویی یا بازی‌های 3 بعدی گرافیکی) . قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR 2 برابر است .حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارایه می شوند:  PC800 و PC1066 .  در صورت انتخاب  پردازنده ای از نوع  P4  که روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجرا می شود، سرعت بیشتر پردازنده معیار اصلی انتخاب قرار گیرد . در زمان انتخاب حافظه ، می بایست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد به همراه حداکثر حافظه قابل نصب روی آن دقیقا بررسی شود.
•صدا و گرافیک :اكثر مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان مادربردی را یافت که فاقد این قابلیت باشد. آخرین مدل مادربردها دارای چیپ  ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده  كه برای   بازی ها و فایل های  MP3 مناسب‌تر است. در صورتی که قصد نصب یک کارت صدا بر روی مادر برد به منظور افزایش کیفیت صدا وجود داشته باشد ، می‌توان با استفاده از Jumper یا BIOS سیستم ، کارت صدای موجود بر روی مادربرد ( OnBoard ) را غیر فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده كرد. در صورتی که بخواهیم از بازی های کامپیوتری استفاده كنیم که دارای گرافیک 3 بعدی است، می‌بایست كارت گرافیك موجود بر روی مادربرد را غیرفعال و یک کارت گرافیک متناسب با نوع نیاز را بر روی مادر برد نصب كرد. در این رابطه لازم است به این نکته دقت شود که مادربرد انتخابی  دارای اسلات  AGP باشد .امروزه  اکثر كارت های گرافیكی موجود از اسلات AGP به منظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می كنند.
•نحوه ارتباط با دستگاه‌های ذخیره سازی : اكثر مادربردها، با استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133 پشتیبانی می‌كنند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین  2 استاندارد فوق ، بسیار ناچیز بوده و این امر نمی‌تواند تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب یک مادربرد داشته باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را دارند بسیار حائز اهمیت است . با استفاده از كنترلر فوق ، می توان  بر روی یك كامپیوتر از 2 هارددیسك به طور همزمان استفاده كرد. بدین ترتیب ، اطلاعات بر روی 2 هارددیسك ذخیره و در صورت خرابی یک هارد دیسک ،می توان از هارددیسك دیگر استفاده كرد. (تهیه یك كنترلر RAID به تنهایی مقرون به صرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردی برگزیده شود که از RAID حمایت می كند).
•ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها  دارای پورت هایی نظیر :  اترنت،‌USB2.0 و FireWire است. برخی از مادربردهای جدید ، دارای امکاناتی به منظور خواندن  Flash Memory است. اخیرا ‌مادر بردهایی به نام Legacy  free مطرح شده اند که  نیازی به پورت های جداگانه نداشته و تمامی پورت ها به طور مختصر در یك پورت تعبیه شده اند.
تشریح مشخصات
در اكثر موارد تهیه یك مادربردجدیدهمراه با خرید پردازنده و حافظه اصلی نیز است.  به این دلیل لازم است بررسی لازم در خصوص تاثیر این قطعات بر کارآیی مادربرد نیز مورد بررسی و توجه قرار گیرد .فراموش نکنیم که همواره پردازنده های جدید و با سرعت بالا دارای قیمت به مراتب بالاتری نسبت به نمونه‌های قبل از خود بوده و در صورتی که ضرورتی به استفاده از پردازنده های جدید ، سریع و در عین حال گران وجود ندارد ، می توان با توجه به نوع نیاز خود از پردازنده های دیگر( با سرعت کمتر نسبت به آخرین مدل های موجود )  که با مادربرد انتخابی نیز مطابقت می‌كنند، استفاده كرد.
یکی از اجزای مهم هر مادربرد ، Chip set است که اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانایی مادربرد مشخص می كند. نوع پردازنده و  حافظه ای که مادربرد می تواند حمایت كنند، برخاسته  از نوع Chip set یک مادربرد است . در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی یک مادربرد ، بیانگر نوع پورت های صدا، ویدیو و کارت شبکه نیز است (عناصر فوق به صورت onboard بر روی مادربرد تعبیه می شوند ) . در زمان انتخاب یک مادربرد لازم است به این نکته دقت شود که تفاوت بسیار بالایی  بین مادربردها از لحاظ قیمت وجود نداشته و می‌توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب، مادربردی را انتخاب كرد که دارای امکانات جانبی نظیر کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قیمت بین این نوع از مادربردها با مادربردهایی که فاقد امکانات فوق ، است زیاد نیست) .
پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک مادربرد در نظر گرفت :
•حمایت از پردازنده :
حداقل : قادر به حمایت از پردازنده های رایج نیست.
پیشنهادی : قادر به حمایت از پردازنده های AMD یا اینتل باشد  .
حداکثر :  قادر به حمایت از پردازنده های AMD و یا اینتل باشد.
توانایی مادربرد انتخابی در رابطه با حمایت از پردازنده های موجود ، یکی از تصمیمات مهم در زمینه  انتخاب یک مادربرد است ( حمایت از پردازنده های خانواده AMD یا اینتل )  .
•نوع حافظه :
حداقل : DDR 200/266  
پیشنهادی : DDR266/333  یا PC800/1066 Rambus  
حداکثر  : DDR333/400 یاPC1066Rambus
نوع و سرعت حافظه ای که به همراه  یک مادربرد نصب می شود ، تاثیر مستقیمی بر کارآیی و در عین حال قیمت یک کامپیوتر دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی از مادربردها بوده و قیمت آنان به مراتب بیشتر از حافظه‌های SDRAM است.
•اتصالات جانبی :
حداقل :  USB 1.1
پیشنهادی :   USB 2.0 در صورت امكان FireWire 
حداکثر :  USB 2.0 و FireWire 
در صورتی که تصمیم به تهیه تجهیزات جانبی نظیر چاپگر، دوربین های دیجیتال و درایوهای خارجی CD-RW وجود داشته باشد ( درآینده ) ، پیشنهاد می شود مادربردی تهیه شود که دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد .
•عناصر مجتمع و پیوسته :
حداقل :  كارت صدا 
پیشنهادی : كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان پشتیبانی ازویدیو 
حداکثر :  كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه
اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبیه شده ای در رابطه با کارت صدا هستند ( Onboard ) . در مادربردهای پیشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله دیجیتال و كارت شبكه نیز پیش بینی شده است .برخی از مادربردها دارای تراشه های لازم به منظور حمایت از گرافیك بوده که كه باعث کاهش هزینه ها خصوصا در رابطه با کاربرانی می شود که نوع استفاده آنان از کامپیوتر ، ضرورت  وجود  کارت های گرافیک قدرتمند را کم رنگ می كنند.
•نحوه ارتباط با دستگاه‌های ذخیره سازی :
حداقل : ATA /100 
پیشنهادی :  ATA/133 در صورت امكان RAID 
حداکثر :  ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA
سرعت اینترفیس هارد دیسک و سایر دستگاه‌های IDE استفاده شده را مشخص می نماید.استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای جدید استفاده می‌شود (افزایش سرعت اینترفیس ).برخی از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می‌كنند. در چنین مواردی می توان از  دو هارددیسك در یك سیستم استفاده به عمل آورد. به این ترتیب کارآیی سیستم افزایش و در مواردی که  یکی از هارددیسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از هارد دیسک دوم وجود خواهد داشت .
نکاتی دررابطه با تهیه مادربرد 
•بررسی Chip sets . تولید كنندگان متعددی اقدام به تولید Chip set می‌كنند .شركت هایی مانند Intel، Via،‌SIS و NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید كرده و می توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم كرد: چیپ هایی كه از  پردازنده های اینتل حمایت می‌كنند و چیپ‌هایی كه از پردازنده های AMD پشتیبانی می‌كنند.Chip sets  ،  مشخص كننده نوع حافظه،‌سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی نظیر صدا و ویدیو است که مادربرد قادر به حمایت از آنان است.
•عدم تهیه سریعترین پردازنده :تهیه سریعترین پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزینه بالایی خواهد بود . سرعت آخرین پردازنده با یک و یا دو مدل پایین تر، تفاوت محسوسی نخواهد داشت .
•تهیه سریعترین حافظه ای که ماربرد قادر به حمایت از آن است. تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآیی سیستم و در مواردی که از حافظه های با سرعت پایین تر استفاده می شود ، وجود نخواهد داشت ولی در صورتی که تصمیم به افزایش  حافظه در آینده گرفته شود ، پیدا كردن حافظه ای با همان ظرفیت بسیار راحت تر خواهد بود( با توجه به این واقعیت که ممکن است در زمان افزایش حافظه ، پیدا كردن حافظه های قدیمی مشکلات خاص خود را دارا باشد ).
•توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت‌های گرافیک همراه مادربرد . چیپ ست هایی كه امکانات گرافیک را به همراه مادربرد ارایه می‌كنند ( Onboard )  ، بخشی از حافظه سیستم را جهت ذخیره  اطلاعات گرافیكی ، استفاده كرده که همین موضوع می تواند کاهش کارآیی سیستم را به دنبال داشته باشد. پیشنهاد می شود در صورت تهیه مادربردی با قابلیت فوق ، چیپ گرافیكی آن را غیرفعال  و از یك كارت گرافیكی ارزان قیمت استفاده شود. درصورتی که در آینده قصد استفاده از گرافیك بالا وجود داشته باشد ، می توان مادربردی را انتخاب که دارای ایننترفیس  AGP باشد.
•تهیه مادربردی با مشخصات بیش از نیاز فعلی . در زمان انتخاب یک مادربرد سعی شود ، مادربردی انتخاب شود که امکان حمایت از  RAID ،‌كارت شبكه ،پورت USB2 و FireWire  را دارا باشد. استفاده از چنین مادربردهایی از لحاظ اقتصادی نیز مقرون به صرفه بوده و در صورت نیاز به استفاده از قابلیت‌های فوق ، می‌توان از پتانسیل‌های مادربرداستفاده كرد ( بدون هزینه مجدد) .

بررسی وضعیت OverClockingپردازنده های Core 2 Duo

مشخصات این پردازنده ها در حالت Default به این صورت است: Intel Core 2 Duo E6300 : 1.86 GHz , Dual Core , 2 MB L2 Cache , 64 Bit Intel Core 2 Duo E6400 : 2.13 GHz , Dual Core , 2 MB L2 Cache , 64 Bit --------------------------------------------------------------------------------------- خب ، ما بوسیله تنظیمات مربوطه ، Bus Speed پردازنده E6300 رو از 1024 مگاهرتز به 1481 مگاهرتز ارتقاء دادیم و در واقع اون رو اورکلاک کردیم ... نتیجه خوبی داشت ، کلاک پردازنده از 1.86 GHz به 2.592 GHz رسید !!! لازم به ذکره که ما اینجا از قوی ترین تجهیزات خنک کننده بهره می بریم . حالا ما برنامه CPU-Z رو اجرا کرده و مشخصات پردازنده اورکلاک شده رو مشاهده می کنیم : مشخصات کامل رو در عکس فوق می تونید ببینید ... ------------------------------------------------------------------------------------------------- حالا میریم سراغ اورکلاک کردن E6400 ... اگه بخواهیم واقع بینانه عمل کنیم باید بگیم که E6400 تا حدودی نسبت به E6300 در حالت اورکلاک ، بهتره ... ما بوسیله تنظیمات مربوطه CPU ی Core 2 DUO E6400 رو با باس اسپید 1024 مگاهرتز به 1441 مگاهرتز رسوندیم. نتیجه فوق العاده بود ... یک پردازنده 2.13 GHz تبدیل به یک پردازنده 2.883 GHz شد !!! با برنامه CPU-Z مشخصات این سی پی یو رو در حالت اورکلاک شده بررسی میکنیم : -------------------------------------------------------------------------------------------------- و حالا میریم سراغ تست هایی که از این دو پردازنده اورکلاک شده گرفتیم ... بنچ مارکهای ذیل گویای همه چیز هستند : البته این همه ماجرا نیست ... با یک بنچ مارک نمیشه همه چیز رو فهمید ... قابله ذکره که نمودارهای قرمز رنگ همون پردازنده های اورکلاک شده هستند ... -------------------------------------------------------------------------------------------------- در اینجا E6400 اورکلاک شده کم کم به پردازنده Core 2 Extreme X6800 نزدیک میشه : -------------------------------------------------------------------------------------------------- در اینجا 6400 اختلاف خودشو با اکس 6800 اکسترم به حداقل میرسونه ... : (بنچ مارک پائین) : -------------------------------------------------------------------------------------------------- در اینجا 6400 با اختلاف بسیار کم نسبت به 6800 اکسترم در رده دوم می ایسته : -------------------------------------------------------------------------------------------------- سی پی یو 6400 کر 2 دیو همچنان در تعقیب ایکس 6800 اکسترم هستش ، با اختلاف کم : -------------------------------------------------------------------------------------------------- و سر انجام Core2Duo E6400 اورکلاک شده کار خودش رو میکنه و حتی از Core2EX X6800 هم جلو میزنه : -------------------------------------------------------------------------------------------------- البته این برتری اتفاقی نبوده و در تستهای دیگر هم E6400 سر بلند بیرون میاد : -------------------------------------------------------------------------------------------------- و این هم بار دیگر ، اقتدار E6400 اورکلاک شده نسبت به Core2Ex. X6800 اورکلاک نشده : ------------------------------------------------------------------------------------------ و این هم یه دونه بنچ مارک دیگه که نشون میده E6400 در اورکلاک خیلی خوب عمل میکنه : ------------------------------------------------------------------------------------------ البته نباید از برتریهای اکسترم اکس 6800 نسبت به E6400 OverClocked هم غافل باشیم ، البته عموما این برتری خیلی قاطع نبوده و گاهی هم اختلاف بسیار اندکی بین این دو وجود دارد. به عنوان مثال : همانطوریکه می بینید اختلاف این دو فقط در مدت زمان اندک ( 2 ثانیه ) هستش ... ------------------------------------------------------------------------------------------ نتیجه نهایی : Core 2 Duo E6400 اورکلاک شده میتونه جایگزینه تقریبا خوبی برای Core2Ex. X6800 باشه ولی با قیمتی پائین تر ، اما یه چیزی رو نباید فراموش کرد و اون هم سیستم خنک کننده قوی و نیرومندیه که همیشه جزء فاکتورهای مهم یک اورکلاک صحیح هستش ... پس اگه فن قوی ندارید یا نمی تونید جور کنید پس بی خیال اورکلاک کردن E6400 بشید ... 
ارسال شده توسط:  M A H R A D

تفاوت های CPU های AMD و Intel

منبع : دانستنيهاي كامپيوتر،الكترونيك و مخابرات

تفاوت های CPU های AMD وIntel عبارتند از:
1-AMD براساس معماری اجرایی 9 مرحله ای ساخته شده است اما معماری پردازنده های Intel شش مرحله ای می باشد.بدین معنا که AMDدر هر چرخه کاری 9عملیات را انجام میدهد در حالی که Intel فقط 6 عمل را می تواند انجام دهد.
2-AMD از640Kb Cache برخوردار است در حالی که Intel ، از 532Kb بر خوردار است هر چقدر که میزان Cache پردازنده بیشتر باشد ، پردازنده کارایی بیشتری خواهد داشت اطلاعات بیشتری میتواند ذخیره کند ودیگر لازم نیست پردازنده برای بدست آوردن اطلاعات یا دستور ها مدت زمان بیشتری را رفت و برگشت به حافظه برد اصلی برای جذب اطلاعات یا دستور العمل ها صرف کند.
3- AMD از مس برای اتصال ترانزیستور های بکار رفته در پردازنده ها استفاده میکند در صورتی که در ساختمان پردازنده های Intel آلومینیوم بکار رفته است.مس هادی الکترسیته بهتری است ، ازاین رو پهنای اتصالهای بین ترانزیستورها را به میزان چشمگیری کاهش می یابد .که این امر باعث مصرف کمتر مواد اولیه و در نتیجه منجر به کاهش هزینه می شود این دلیل ارزان تر بودن AMD نسبت به P4 است.
4- از دیگر تفاوت های میان AMD وIntel میتوان به راندمان Cache بروی چیپ اشاره کرد ، AMD از معماری انحصاری استفاده میکند که راندمان بیشتری نسبت بیشتری نسبت به طراحی معماری غیر انحصاری Intel دارد.
5-AMD از تکنولوژی پردازش موازی در مقایسه با Hyper -Threading اینتل استفاده میکند ، در بسیاری از کاربردهای امروزی فعال بودن Hyper -Threading کارائی پائین تری ارائه میدهد ، نتایج تحقیقات بیشمار منتشر شده در نشریات رایانه ای و پایگاهای اطلاعاتی معتبر بیانگوی این پدیده هستند.
6-یکی دیگر از مهمترین نکات برتر پردازنده های AMD واحد ممیز شناور آن است که از FPU اینتل بسیار قویتر میباشد که این امر باعث اجرای سریع تر برنامه های چند منظوره( MultiMedia) میشود.
7- زمانی که اینتل P4 را طراحی کرد طول PIPELINE را از 10 مرحله در P3 به 20 مرحله افزایش داد Intel همین تغیر توانست که تعداد عملیاتی که در چرخه عملیاتی انجام می شود بصورت قابل ملاحظه ای کاسته میشود و از طرف دیگر افزایش طول PIPELINE نیازمند افزایش تعداد ترانزیستور ها برای انجام همان تعداد عملیات میباشد که این امر باعث افزایش اندازه هسته و بالا رفتن قیمت تولید میشود . در حالی که AMD با وجود افزایش فرکانس پردازنده های خود طول pipeline را به همان اندازه p3 یا k6 ثابت نگهدارد .

چگونه مادربورد انتخاب کنیم

منبع : اينترنت و تجربیات

 

انتخاب مادربرد، يکی از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا ارتقاء يک کامپيوتر است. انتخاب فوق، علاوه بر تاثير مستقيم بر عملکرد فعلی سيستم، بيانگر انعطاف سيستم در زمان ارتقاء نيز می باشد. قابليت های فعلی يک کامپيوتر و پتانسيل های ارتقاء آن در آينده، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت. امروزه بر روی مادربردها، پورت های پیشرفته ای نظیر (Fireware(IEEE 1394 و یا USB2.0 و حتی کارت های (تراشه) صدای شش کاناله و کنترل های RAID وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم و بدون نياز به نصب امکانات جانبی ديگر، استفاده بعمل آورد.

 

درزمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه کننده (خريدار) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با يکديگر مقايسه می گردند؟ پارامترهای سنجش و وزن هر کدام چیست؟ (پردازنده‌ها، نوع تراشه ها، نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی). معيار انتخاب یک مادربرد چیست؟ Chip set های يک مادربرد بيانگر چه واقعيت هائی می باشند؟ امکانات یک مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی سيستم بدنبال خواهد داشت؟ ميزان کارایی و کيفيت یک سیستم تا چه میزان وابسته به پتانسیل‌های مادربرد می باشد؟

موارد فوق، نمونه سوالاتی است که در زمان انتخاب يک مادربرد در ذهن تهيه کنندگان مطرح می گردد. در این مقاله قصد داریم به برخی از پرسش های متداول در زمینه انتخاب یک مادربرد پاسخ داده و از این رهگذر با ضوابط و معيارهای انتخاب صحيح يک مادربرد بيشتر آشنا شويم.

 

جایگاه مادربرد:

 

مادربرد، پردازنده و حافظه سه عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز بنوعی رقم خواهد خورد. انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله تصمیمات مهمی است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت افزاری ديگر نيز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قديمی و از رده خارج (ولو اینکه در حال حاضر پاسخگوی نیازها و خواسته ها باشد) می تواند زمينه بروز مسائل متعددی در ارتباط با ارتقاء و افزايش توان عملياتی کامپيوتر در آينده را بدنبال داشته باشد. فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود بلکه بخاطر اجرای برنامه ها (در حال حاضر و آينده) تهيه می نمائيم.

 

ویژگی ها ی مهم:

 

از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد زیر اشاره نمود:

 

Chip Set مادربرد، عملياتی حياتی و مهم نظير روتينگ داده از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام مي‌دهد و اين اطمينان را بوجود می آورد که تمامی دستگاههای جانبی و کارت های الحاقی، قادر به گفتگو (ارتباط) با پردازنده می باشند. تولید کنندگان مادربردها، با افزدون چیپ ست های متفاوت بر روی مادر برد تولیدی خود نظير کنترلر RAID و پورت های Fireware، قابليت ها ی مادربرد توليدی خود نسبت به ساير محصولات مشابه را نشان می دهند.

 

چیپ ست های موجود بر روی یک مادربرد، باعث اعمال محدودیت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده، حافظه و ساير تجهيزات جانبی ديگر نظیر کارت گرافیک، کارت صدا و پورت های USB 2.0 می گردد. (برخی از امکانات فوق نظير کارت صدا، می تواند بعنوان پتانسيل های ذاتی همراه مادربرد ارائه گردد). اغلب مادر بردهائی که از یک نوع مشابه Chip set استفاده می نمایند، ویژگی های متعارفی را به اشتراک گذاشته (به ارث رسیده از Chip set) و کارايی آنان در اکثرموارد مشابه می باشد. آگاهی از نوع پردازنده، حافظه، سرعت کنترل کننده IDE، کارت گرافیک و صدا، می تواند کمک مناسبی در خصوص انتخاب مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا در موارديکه از Chip set مشابه استفاده می گردد).

 

پردازنده:

 

تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات، فهرست مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد حمایت می نماید، ارائه می نمایند. مثلا سوکت 478 برای P4 و سوکت A برای Athlon. در اکثر کاربردهای تجاری، کاربران تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین دو پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمی نمایند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت آنان مشهود باشد. به هرحال نوع و سرعت پردازنده‌ای که می تواند همراه يک مادربرد استفاده شود، يکی از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است.

 

حافظه:

 

امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR) Double Date Rate) استفاده می نمایند. البته هنوز مادر بردهايی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می نمایند. (تعداد این نوع از مادربردها اندک است).حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید، انتخاب گردد. تولید کنندگان مادربرد، حافظه های DDR را بر اساس سرعت Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند. سرعت این نوع از حافظه ها (DDR) به ترتیب از کندترین به سریعترین نوع، بصورت زیر می باشد:

 

DDR200 (aka PC1600) , DDR266 (PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200)

 

بردهایی كه از RDRAM استفاده می نمايند دارای Chip set اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع از حافظه ها (RDRAM) می بایست بمنظور افزایش کارايی، بصورت زوج بر روی مادربرد استفاده شده و اسلات های خالی توسط CRIMM تکميل (پر) گردند. حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نياز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین در ارتباط با حافظه، می باشند. (برنامه های ویرایش فیلم های ویديوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی). قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است. حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند: PC800 و PC1066. در صورت انتخاب پردازنده ای از نوع P4 که بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بيشتر پردازنده معيار اصلی انتخاب قرار گيرد. در زمان انتخاب حافظه، می بايست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقيقا بررسی گردد.

 

صدا و گرافیک:

 

اكثر مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان مادربردی را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرین مدل مادر بردها دارای چیپ ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده كه برای بازی ها و فايل های MP3 مناسب تر می باشد. در صورتيکه قصد نصب يک کارت صدا بر روی مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا وجود داشته باشد، می توان با استفاده از Jumper و يا BIOS سيستم، کارت صدای موجود بر روی مادربرد (OnBoard) را غير فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده نمود. در صورتيکه بخواهيم از بازی های کامپيوتری استفاده نمائيم که دارای گرافيک سه بعدی می باشند، می بايست كارت گرافیك موجود بر روی مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب با نوع نياز را بر روی مادر برد نصب نمود.در اين رابطه لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابی دارای اسلات AGP باشد .امروزه اکثر كارت های گرافیكی موجود از اسلات AGP بمنظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند.

 

نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی:

 

اكثر مادربردها، با استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133 پشتیبانی می نمایند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین دو استاندارد فوق، بسیار ناچیز بوده و اين امر نمی تواند تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را دارند بسیار حائز اهميت است. با استفاده از كنترلر فوق، می توان بر روی یك كامپیوتر از دو هارددیسك بطور همزمان استفاده نمود. بدين ترتيب، اطلاعات بر روی دو هارددیسك ذخيره و در صورت خرابی يک هارد ديسک ،می توان از هارددیسك دیگر استفاده نمود. (تهیه یك كنترلر RAID بتنهائی مقرون بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب، مادربردی برگزيده شود که از RAID حمايت می نمايد).

 

ارتباطات (اتصالات):

 

اکثر مادربردها دارای پورت هایی نظير: اترنت،‌USB2.0 و FireWire می باشند. برخی از مادربردهای جديد، دارای امکاناتی بمنظور خواندن Flash Memory می باشند. اخیرا‌ مادر بردهایی به نام Legacy free مطرح شده اند که نیازی به پورت های جداگانه نداشته و تمامی پورت ها بطور مختصر در یك پورت تعبیه شده اند.

 

تشریح مشخصات

 

در اكثر موارد تهیه یك مادربردجديدهمراه با خرید پردازنده و حافظه اصلی نیز می باشد. بدين دليل لازم است بررسی لازم در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئی مادربرد نيز مورد بررسی و توجه قرار گيرد. فراموش نکنيم که همواره پردازنده های جديد و با سرعت بالا دارای قيمت بمراتب بالاتری نسبت به نمونه های قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتی به استفاده از پردازنده های جديد، سريع و در عين حال گران وجود ندارد، می توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده های ديگر (با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل های موجود) که با مادربرد انتخابی نيز مطابقت می نمايند، استفاده نمود. يکی از اجزاء مهم هر مادربرد، Chip set می باشد که اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانايی مادربرد مشخص می‌نمايد. نوع پردازنده و حافظه ای که مادربرد می تواند حمايت نمايد، برخاسته از نوع Chip set يک مادربرد است. در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی يک مادربرد، بيانگر نوع پورت های صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز می باشد (عناصر فوق بصورت onboard بر روی مادربرد تعبيه می شوند). در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود که تفاوت بسيار بالائی بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود نداشته و می توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب مادربردی را انتخاب نمود که دارای امکانات جانبی نظير کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. (تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها با مادربردهائی که فاقد امکانات فوق، می باشند زياد نمی باشد). پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک مادربرد در نظر گرفت:

 

حمایت از پردازنده:

 

حداقل: قادر به حمایت از پردازنده های رایج نمی باشد.

 

پیشنهادی: قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد.

 

حداکثر: قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد.

 

توانائی مادربرد انتخابی در رابطه با حمايت از پردازنده های موجود، يکی از تصميمات مهم در زمينه انتخاب يک مادربرد است (حمايت ازپردازنده های خانواده AMD و يا اينتل).

 

نوع حافظه:

 

حداقل: DDR 200/266

 

پیشنهادی: DDR266/333 یا PC800/1066 Rambus

 

حداکثر: DDR333/400 یا PC1066Rambus

 

نوع و سرعت حافظه ای که بهمراه يک مادربرد نصب می گردد ، تاثير مستقيمی بر کارآئی و در عين حال قيمت يک کامپيوتر دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه های SDRAM می باشد .

 

اتصالات جانبی:

 

حداقل: USB 1.1

 

پیشنهادی: USB 2.0 در صورت امكان FireWire

 

حداکثر: USB 2.0 و FireWire

 

در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبی نظير چاپگر، دوربين های ديجيتال و درايوهای خارجی CD -RW وجود داشته باشد (درآينده)، پيشنهاد می گردد مادربردی تهيه گردد که دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد.

 

عناصر مجتمع و پیوسته:

 

حداقل: كارت صدا

 

پیشنهادی: كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان پشتیبانی ازویدئو

 

حداکثر: كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه

 

اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبيه شده ای در رابطه با کارت صدا می باشند (Onboard). در مادربردهای پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله دیجیتال و كارت شبكه نيز پيش بينی شده است. برخی از مادربردها دارای تراشه های لازم بمنظور حمايت از گرافیك بوده که كه باعث کاهش هزينه ها خصوصا در رابطه با کاربرانی می گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر، ضرورت وجود کارت های گرافيک قدرتمند را کم رنگ می نمايد.

 

نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی:

 

حداقل: ATA /100

 

پیشنهادی: ATA/133 در صورت امكان RAID

 

حداکثر: ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA

 

سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههای IDE استفاده شده را مشخص می نمايد. استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای جدید استفاده می شود (افزايش سرعت اينترفيس). برخی از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می نمايند. در چنين مواردی می توان از دو هارددیسك در یك سیستم استفاده بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئی سيستم افزايش و در موارديکه يکی از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود، امکان استفاده از هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت.

 

نکاتی دررابطه با تهیه مادربرد

 

بررسی Chip sets، تولید كنندگان متعددی اقدام به توليد Chip set می نمايند. شركت هائی مانند Intel، Via،‌SIS، و NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید نموده و می توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم نمود:

 

چیپ هائی كه از پردازنده های اينتل حمايت می نمايند و چیپ هائی كه از پردازنده های AMD پشتیبانی می نمایند.Chip sets، مشخص كننده نوع حافظه،‌ سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی نظیر صدا و ويدئو می باشد که مادربرد قادر به حمايت از آنان می باشد.

 

عدم تهيه سريعترين پردازنده: تهيه سریعترین پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزينه بالائی خواهد بود. سرعت آخرين پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسی نخواهد داشت. تهيه سريعترين حافظه ای که ماربرد قادر به حمايت از آن می باشد. تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآئی سيستم و در موارديکه از حافظه های با سرعت پائين تر استفاده می شود، وجود نخواهد داشت ولی در صورتيکه تصميم به افزايش حافظه در آينده گرفته شود، پیدا نمودن حافظه ای با همان ظرفیت بسیار راحت تر خواهد بود (با توجه به اين واقعيت که ممکن است در زمان افزايش حافظه، پيدا نمودن حافظه های قديمی مشکلات خاص خود را دارا باشد). توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت های گرافيک همراه مادربرد. چیپ ست هائی كه امکانات گرافيک را بهمراه مادربرد ارائه می نمايند (Onboard)، بخشی از حافظه سیستم را جهت ذخیره اطلاعات گرافیكی، استفاده نموده که همين موضوع می تواند کاهش کارآئی سيستم را بدنبال داشته باشد. پیشنهاد می گردد در صورت تهيه مادربردی با قابليت فوق، چیپ گرافیكی آنرا غیر فعال و از یك كارت گرافیكی ارزان قیمت استفاده گردد. درصورتيکه در آینده قصد استفاده از گرافیك بالا وجود داشته باشد، می توان مادربردی را انتخاب که دارای اينترفيس AGP باشد.

 

تهيه مادربردی با مشخصات بيش از نياز فعلی. در زمان انتخاب يک مادربرد سعی گردد، مادربردی انتخاب گردد که امکان حمايت از RAID،‌ كارت شبكه، پورت USB2 و FireWire را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائی از لحاظ اقتصادی نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده از قابليت های فوق، می توان از پتانسيل های مادربرداستفاده نمود (بدون هزينه مجدد).